Jump to content


Photo

Andrić, Ivo


  • Please log in to reply
7 replies to this topic

#1 BigLebowsky

BigLebowsky
  • Members
  • 1,822 posts

Posted 13 March 2006 - 23:42

...danas je godisnjica smrti Andrica (kad smo vec u seriji ovog vikenda) jedinog nobelovca sa ovih prostora, pa za pocetak deo njegove biografije sa sajta nobelprize...

QUOTE
Ivo Andric was born in the village of Dolac, near Travnik, in 1892. After spending his youth in his native Bosnia, which was at the time part of the Austro-Hungarian Empire, he studied philosophy at the Universities of Zagreb, Vienna, and Cracow. His studies were interrupted by the outbreak of the First World War, at the beginning of which he was jailed for his anti-Austrian activities. After receiving a doctorate in letters from the University of Graz in 1923, he entered the Yugoslav diplomatic service. The last diplomatic post he held was that of Yugoslav minister in Berlin. When Germany invaded Yugoslavia in 1941, Andric returned to Belgrade and lived there in seclusion throughout the Second World War. He has continued to reside in the Yugoslav capital.

Andric started his literary career as a poet. In 1914 he was one of the contributors to Hrvatska mlada lirika (Young Croatian Lyrics). At the end of the war he published two books of lyrical prose - one of them entitled Nemiri (Anxieties), 1919 - which, written in the form of a diary, reflect Andric's experiences of the war and his imprisonment. There followed a long period in which Andric concentrated on the writing of short stories. His first novella, Put Alije Djerzeleza (The Trip of Alija Djerzelez), published in 1920, early manifests a dominant trait of his creative process. Andric takes his material from the life of Bosnia, but through this local material he presents universal human problems. In the period between the two world wars Andric published three books of short stories under the same title, Pripovetke (Stories), 1924, 1931, 1936.

During the Second World War, in the leisure imposed on him by the circumstances, Andric wrote his three large works, all of which were published in 1945: Na Drini cuprija (The Bridge on the Drina), Travnicka hronika (Bosnian Story), and Gospodjica (The Woman from Sarajevo).

The first two of these works - both of them chronicles rather than novels in the strict sense - deal, like most of Andric's work, with Bosnia and her history. The author describes the life of this region in which East and West have for centuries clashed with their interests and influences, a region whose population is composed of different nationalities and religions. Andric is at his best when he limits himself to his native Bosnia and her people.

In Gospodjica and Nove pripovetke (New Stories), 1948, Andric presented present-day people and problems. He dealt with the psychology of the wealthy, with the war and postwar periods, and with the formation of a new society. But in Prokleta avilija (Devil's Yard), 1954, Andric returned to his favorite milieu and described the experiences of a Bosnian Franciscan, Fra Peter, who is put in an Istanbul jail, being wrongly accused of plotting against Ottoman rule. In 1960 Andric published another collection of stories, Lica (Faces). He has also written several essays, prominent among which is Zapisi o Goji, (Notes on Goya), 1961.


Ivo Andric died on March 13, 1975.


vise ovde...

...jedan od mojih omiljenih pisaca, mozda previse fatalista, ali meni se to svidja i mislim da je to jedna od crta koja je njegovim recima davala toliku moc, preciznost i dubinu...

....glupo je o Andricu pisati, to izgleda kao kada zelite da opisete tigra oponasanjem njegove rike....gotovo nemoguce....smatram da su reci, bar ove na mom jeziku, ipak njegovo vlasnistvo, pokazao nam kako se koriste i koliko se njima moze reci, ali nije ostavio uputstvo za upotrebu....

...sto se mene tice, ovo je tribute....

#2 BigLebowsky

BigLebowsky
  • Members
  • 1,822 posts

Posted 13 March 2006 - 23:50

....ovako mislim pocinju 'znakovi pored puta'....
QUOTE
                                                          *

    Čitajući dobre pisce, dešavaju se pred nama čuda. Često na početku neke rečenice, kad vidimo kako se pomalja jedna misao, mi zastanemo zadivljeni i uplašeni. I sa nevericom se pitamo: „Je li mogućno? Hoće li se to što naslućujemo zaista desiti? Je li ovo zaista ona ista misao koju smo i mi, ne jednom, naslutili pri dodiru naše svesti sa svetom oko nas, skrivani deo naše unutarnje stvarnosti? Zar ima još neko da je ovo ovako video i osetio?“

    A kad, pročitavši do kraja, vidimo da je zaista tako, mi ostajemo nad tom rečenicom zamišljeni, zahvalni i srećni, jer nam je pao u deo najveći dar koji čitanje može da nam pruži: osetili smo da nismo sami nikad, ni u najtežim ni u najlepšim trenucima, ni u svojim najgorčim nedoumicama, ni u najsmelijim zaključcima, nego da smo povezani sa drugim ljudima mnogostrukim i tajnim vezama koje i ne slutimo, a koje nam „naš“ pisac otkriva.

    To je spasonosno.

                                                          *


...ili ovo, pre vise od trideset godina....samo nije imao ko da cita....
QUOTE
                                                      *

    Zašto balkanske zemlje ne mogu da uđu u krug prosvećenog sveta, čak ni preko svojih najboljih i najdarovitijih predstavnika? Odgovor nije jednostavan. Ali čini mi se da je jedan od razloga odsustvo poštovanja čoveka, njegovog punog dostojanstva i pune unutarnje slobode, i to bezuslovnog i doslednog poštovanja. To je naša velika slabost i u tom pogledu svi mi često i nesvesno grešimo.

    Tu školu nismo još prošli i taj nauk potpuno izučili. Taj nedostatk mi svuda nosimo sa sobom kao neki istočni greh našeg porekla i pečat manje vrednosti koji se na da sakriti.

    O tome bi trebalo govoriti i na tome raditi.

                                                      *


#3 Indy

Indy
  • Members
  • 21,392 posts

Posted 13 March 2006 - 23:55

Eto, ovo zadnje cesto pricam, samo ne umem tako lepo i 'mekano'.

A eno tamo na Ekonomiji Laszlo se ubi da dokaze Hayeku kako je ideja individualne slobode samo utopija. Istocni greh se nastavlja... kod nas uvek ima pristalica.

#4 BigLebowsky

BigLebowsky
  • Members
  • 1,822 posts

Posted 14 March 2006 - 00:17

...

Trazeci ono sto mi treba, a ono sto ni sam ne znam tacno sta
je, isao sam od coveka do coveka, i video da svi zajedno imaju manje
nego sto imam ja koji nista nemam, i da sam kod svakoga ostavio
ponesto od onoga sto nemam i sto trazim.

...

Ljudi koji cisto i bezgranicno vole ne pomisljaju lako
da se ma sta oko njih menja, a ponajmanje sam predmet njihove
ljubavi. Oni merom vecnosti mere prolazne i promenljive pojave
oko sebe. A njihova smelost biva nagradjena, jer im sve oko
njih izgleda vecno i nepromenljivo, i tako sa tom divnom
iluzijom provode i svrsavaju svoj vek, oslobodjeni najveceg
ljudskog zla, uzasa od prolaznosti.


...

- Ne treba se bojati ljudi.
- Pa ja se i ne bojim ljudi, nego onoga sto je neljudsko unjima.
...

Imati veliku snagu, fizicku ili moralnu, a ne zloupotrebiti
je bar ponekad, tesko je, gotovo nemoguce.

...

Misliti, kao sto vi mislite, da su svi ljudi osim vas budale
i kreteni, mora da je prijatno, i da vam nekad i pozavide na tom.
Pa ipak, smatrati ceo svet samo predmetom svoje nepogresne kritike
i podnozjem sopstvene velicine, to nalazim da je sasvim naopako
i zalim takvog coveka, i pogotovo one koji su prisiljeni da u
njegovoj blizini zive i sa njim rade.

...

U prirodi je naseg coveka, narocito onog dinarskog tipa,
da ne ostaje ni kod jedne zamisli, ni kod jednog dela istrajno
i dosledno, i da ih ne prati u njihovom prirodnom razvitku,
da bi uticao na njih. Naprotiv, posle prvog zanosa, on napusta
delo, vraca se do njegovog izvora, muti ga mislju i pogledom,
zatim silovito prelece ceo buduci, neostvareni i tek zamiljeni
tok dela, anticipira ga, pa se onda opet vraca na tacku na
kojoj se delo nalazi u tom trenutku svog prirodnog razvoja.
Tako se stvari razvijaju vise uz njegovo ucesce nego pod
njegovim uticajem; jer on nije u njima, nego iznad i pored
njih. Zato on u vecini slucajeva i ne stvara dela i ne
upravlja dogadjajima, nego reaguje na njih, polazuci mnogo
vise na to da bude zacetnik, sudija, borac i gledalac, nego
stvaralac, radnik i cuvar. U njega je vidna sklonost da ne ceka
razvitak stvari i ne ucestvuje u njemu radom i strpljenjem.

.....

#5 BigLebowsky

BigLebowsky
  • Members
  • 1,822 posts

Posted 14 March 2006 - 00:51

QUOTE(Indy @ 13 Mar 2006, 23:55)
Eto, ovo zadnje cesto pricam, samo ne umem tako lepo i 'mekano'.

A eno tamo na Ekonomiji Laszlo se ubi da dokaze Hayeku kako je ideja individualne slobode samo utopija. Istocni greh se nastavlja... kod nas uvek ima pristalica.


biggrin.gif ...ponavljati...do besvesti...

...ako sam nesto o ljudima u ovoj drzavi skapirao do sada, to je da definitivno jesu tvrdoglavi da shvate odredjene poruke....ali nije to toliko strasno, ima toga svuda...mnogo je strasnije to sto je ovdasnja tvrdoglavost kvantitativna osobina, nikako kvalitativna kako politicari vole da je predstave...i ne znam koliko je to deo porekla kako nagovestava andric, ili nauceni reflex....ali na kraju, kada tvrda glava nesto utuvi, to je kao da ima kameni blok zalepljen na celo.....i zbog toga, sa takvim ljudima, onaj ko ima sredstva, znanja i dovoljno mentalno represivnih elemenata da sve zacini sa dramaticnom, a ako je moguce i arhetipskom atmosferom, taj je u poziciji da iza sebe ima vojsku, skup jedinki poput hakslijevih alfi ili delti, nebitan je intelekt, ali vojsku identicnih talasnih duzina, za koju pojedinac kao samostalan entitet ne znaci nista...ili bar ne nista bitno u odnosu na the holly truth...a to je mother of all fuckups koje sam imao privilegiju da dozivim, thanks to the priviledge to be born here...

...ili, evo kako se to kaze da je svima jasno o cemu je rec... smile.gif
...

Takav je "nas covek", onaj pravi. Ne misli mnogo ni istrajno.
Ali cim uspe da skrpi nekako jednu misao u glavi, prva mu je briga
ne da tu misao razradjuje, proverava i uporedjuje kriticki sa onim
sto drugi ljudi o istoj stvari misle, nego da svoju misao proglasi
za jedinu tacnu i jedinu pravu, a odmah zatim da izmedju nje i
svake tudje misli iskopa sto dublji rov prezira, mrznje i borbe
do istrage. U toj borbi oni ponekad pokazuju ljudozdersku revnost
na reci i delu.

Sreca je sto u nas ima dosta i takvih ljudi koji su drukciji
i koji nisu pravi "nasi ljudi".

....

#6 Guest_vinska musica_*

Guest_vinska musica_*
  • Guests

Posted 14 March 2006 - 02:00

QUOTE Big Lebowsky
>>>Ivo Andric died on March 13, 1975.<<<

Zalosno je da se i dalje istrajava na toj besmislenoj lazi.
Covek je umro 7.marta, na isti dana kada i Veljko Vlahovic.
Posto je smrt prvog vec bila objavljenaa, s drugom vescu se cekalo
dok se revolucionar dostojno isprati, sto je trajalo celih 6 dana.

Tog 7.marta u JDP je bila na programu predstava “Odbrana Sokratova i smrt”,
pa je pok. Ljuba Tadic zamolio publiku da na kraju predstave ne aplaudira
“zbog smrti jednog od osnivaca JDP.. Ive Andrica”.

Svi smo bili zabezeknuti… a jos vise kada su, u narednih 6 dana,
svi mediji cutali o tome…dok nije sahranjen V.Vlahovic.

Ocigledno da se niko iz drzavnog protokola nije setio da upozori upravu pozorista,
pa su se ovi izleteli.

#7 BigLebowsky

BigLebowsky
  • Members
  • 1,822 posts

Posted 14 March 2006 - 11:13

QUOTE(vinska musica @ 14 Mar 2006, 02:00)
Svi smo bili zabezeknuti…

blink.gif
i ja sam...prvi put cujem....datum 13-ti stoji i na sajtu nobela i na ivoandric.org....bruka ziva, kako to da je ovaj podatak i dalje zvanican... huh.gif ...svasta...ali zanimljiv detalj....

#8 Boza_zvani_Pub

Boza_zvani_Pub
  • Members
  • 2,544 posts

Posted 16 March 2006 - 08:48

jedini jachi roman (po meni) od "na Drini cuprija" je Selimovichev "Dervish i smrt"

u svakom slucaju kako se stvari odvijaju Ivo ce ostati jedini nash nobelovac svih vremena pa hvala mu na tome!!!


rip